دلزده شده ام از پناه بردن به بیابان...
باتلاق این زمانه بوی تعفن می دهد ...
احساسم را که زنجیر می کنم ریشه هایم خشک می شود
درونم را اراسته ام به بوی عشق درونم ریشه دوانده در موهبت خدایم.
چه کودکانه و نابخردانه به درونم چشم دوخته بودم گمان
نمی کردم زمانه و مردمانش به ظاهرم چشم دوخته اند!!!!!!!